به گزار ش طلوع سیاست، فرزاد وثوقی روزنامه نگار شیرازی در سرمقاله ای نوشت: استان فارس با مشکلات بزرگی دست وپنجه نرم می کند. یکی از مهمترین مشکلات وشاید اصلی ترین مشکل فارس نبود تعامل و توافق بین مدیران اجرایی ونمایندگان مجلس درآن است. این نبود تعامل و توافق مسئله عقب ماندگی فارس را به یک تنگ نظری بزرگ تبدیل کرده است که جبران آن گویی غیر ممکن بنظر می رسد. اینگونه بنظر می رسد که دراستان فارس از اینکه کاری انجام شود پرهیز می کنند واین مثال تنگ نظری از همین بابت است.
در خاطر دارم یکی از نمایندگان فارس در مجلس درسنوات گذشته به بیان نقطه نظرات خود در رابطه با انتقال آب از خلیج فارس به استان فارس پرداخته بود. ابراهیم عزیزی که زمانی استاندارهرمزگان بود در دوران نمایندگی مردم شیراز در مجلس مدعی شده بود که عدم توافق وتفاهم درتبادل قدرت بین دو دولت(دهم و یازدهم ) باعث شد تا خط انتقال آب به فارس دچار تاخیر شود. چرا که قدیم ترها حاضر نشدند این مهم را به نام دولت تازه رسیده به ثبت برسانند.
نبود توافق برسر امور جاری دراستان فارس و فقدان توافق بین گروههای فعال در بدنه دولت ومجلس فارس را به یک عقب گرد بزرگ وادار نموده است. فارس با داشتن ۱۸ نماینده در مجلس شورای اسلامی وبرخورداری از یک استاندار” استاد تمام دانشگاهی” اما در بسیاری زمینه های عقب مانده است. در جریان معرفی کابینه چهاردهم از استان فارس حتی یک نفر نامزد تصدی پست های وزارتی نشد ویا انتخاب نگردید. گویا در استان فارس قحط الرجال است که پایتخت نشینان از صف فارسیان به کسی پیشنهاد نمی دهند ویا او را دعوت نمی کنند.
هر چند بنظر می رسد فارس یک استان سیاسی وناسازگاربا راه وروش های توسعه ارزیابی می شود تا یک استان الگوی ملی در اجرای ابر پروژها با جذب سرمایه گذاران بزرگ ، واین ناسازگاری وسیاست زدگی باعث شده تا از صف مدیران ورجال فارس کمترفردی راهی وزارتخانه های مهم وحساس شود.
در نگاهی دیگر شاید حضور فارسیان در بدنه دولت آن هم درکسوت وزیرمی تواند حلال برخی مشکلات باشد که البته دردولت سیزدهم علی رغم حضوردو وزیردروزارت کشور ونفت اما فارس همچنان عدم برخورداری از اعتبارات وپیشرفت را تجربه نمود.
از طرفی در زمان سفرهای ریاست جمهوری ویا وزرای کابینه ، مدیران فارس چنان خودنمایی وبزرگ نمایی می کنند که رییس جمهور و وزرا وقتی فارس را اینگونه برخوردار می بینند ،دست شان به جیب مبارک نمی رود و بیشتر اوقات خودرا صرف خرید سوغات ازشیراز وزرقان ویا سایر شهرستانهای فارس می کنند.
مدیران فارس واغلب نمایندگان استان ، پیوسته شیراز را با عناوین مختلفی مورد خطاب قرار می دهند، سومین حرم اهل بیت، پایتخت فرهنگی ، پایتخت کتاب ، مقصد گردشگران داخلی وخارجی وضلع اول مثلث گردشگری فارس ، یزدو اصفهان .
دیگر عناوین فارس نیز شامل استان فرهنگ پرور و مهد شعر وادب وهنر وخواهر خوانده صدها شهر خارجی که تاکنون ریالی برای این استان درآمد نداشته است.
مع الوصف باید کاری کرد تا استان فارس در اضلاع پایتخت نفوذ خاصی داشته باشد وهر طور شده دولت واقعیت فارس را باور کند که این استان نیازمند حمایت واعتبارات کلان برای تکمیل پروژهای بزرگ و زمینگیر است.
