به گزارش پایگاه خبری طلوع سیاست
«آرمان امروز» از تبعات خشکسالی دریاچه ارومیه گزارش میدهد
آرمان امروز: حال دریاچه ارومیه هر روز وخیمتر میشود و با خشکشدن این دریاچه، بزرگترین طوفانهای شهرهای ایران را تهدید میکند. همین چند روز پیش بود که علیرضا شریعت، مسئول سابق دفتر نظارت و پایش ستاد احیای دریاچه ارومیه ضمن اشاره به تبعات بیشمار خیزش توفان نمک ناشی از خشک شدن دریاچه ارومیه تنها راه جلوگیری از این توفان را احیای دریاچه دانست و گفت: «ذرات موجود در ریزگردهای نمکی دریاچه ارومیه حاوی ترکیبات کلسیم، آهن، آلومنیوم و منیزیم هستند. کلسیم موجود در محیط خطر ابتلا به سنگ کلیه، گرفتگی مجاری کلیه و رگهای خونی را بالا میبرد. آهن موجود در این ریزگردها نیز ممکن است منجر به ورم و بروز آسیبهای چشمی شود و جذب آن از طریق تنفس طولانیمدت نیز التهاب ریه را در پی دارد. توفان نمک دریاچه ارومیه علاوه بر تحت تاًثیر قرار دادن استانهای همجوار دریاچه،تا هزاران کیلومتر دورتر یعنی تا شمال شرق ایران را هم تحت تاثیر قرار میدهد و گستره آن به استانهای تهران، قم، خراسان شمالی، خراسان رضوی و سمنان هم میرسد. در بهترین حالت حدود ۶ میلیون نفر از جمعیت ساکن در حاشیه این دریاچه را مجبور به ترک منطقه خواهد کرد.» دبیر فدراسیون آب ایران افزود: این ۶ میلیون به کجا مهاجرت خواهند کرد؟ هزاران میلیارد تومان باید صرف اسکان و زندگی این افراد در مناطق دیگر شود. آیا به این فکر کردهایم که اگر در احیای دریاچه ارومیه احیا نشود و این جمعیت ۶ میلیون نفری مجبور به مهاجرت به استانهای دیگری شوند چه اتفاقی خواهد افتاد؟ آیا زیرساختهای لازم برای استقرار این جمعیت در دیگر استانها وجود دارد؟ قطعا خیر!»
دریاچه ارومیه خشک شد؟
فقط چند روز بعد از این صحبتها، تصاویری از دریاچه ارومیه در شبکه مجازی منتشر شد که نشان میداد دریاچه ارومیه، بهطور کامل خشک شده است. درپی منتشر شدن اخباری در فضای مجازی درباره خشک شدن کامل دریاچه ارومیه آرزو اشرفیزاده – مدیر کل دفتر حفاظت و احیای تالابها در سازمان حفاظت محیط زیست با تکذیب این خبر اظهار کرد: «دریاچه ارومیه هنوز بهصورت کامل خشک نشده اما تقریبا دو قسمت شمالی و جنوبی آن از هم جدا شده است و حدودا ۱۰۰۰ کیلومتر مربع از دریاچه باقیمانده است.»
هزینههای هنگفتِ کجا هزینه شد
سه سال اخیر و در چند مرحله، یکبار «۲۰۰ میلیارد تومان»، بار دیگر «۴ هزار میلیارد تومان»، در یک دوره «۵۸۵ میلیارد تومان» و در دورهای نیز «۵۳۸ میلیارد تومان» نه برای زنده نگهداشتن دریاچه، که به گفته مجریان، برای بازگرداندن آن به روزهای اوج و شکوه دهههای قبلش هزینه شده است. این ارقام فقط برای سه سال اخیر است و در مجموع تاکنون حدود ۱۵ هزار میلیارد تومان برای اجرای پروژههای احیای دریاچه ارومیه هزینه شده است. ولی واقعیت اسفناک این است که به جای بالا آمدن آب، هر روز حجم و وسعت دریاچه آب میرود و مشخص نیست پولها کجا صرف شده که هر سال بر موعد احیای آن افزودهمیشود. ناگفته نماند در بعضی مواقع هم از بالا آمدن چند سانتیمتری آب صحبت شده که به گفته نمایندگان آذربایجانغربی در مجلس: «دریاچه ارومیه به کمک نزولات جوی، جانی دوباره به خود دیده است نه برنامههای ستاد احیا.» با این حال سمیه رفیعی، رئیس فراکسیون محیط زیست مجلس شورای اسلامی با اشاره به صرف هزینههای بسیار برای احیای دریاچه ارومیه، گفت: «عمده هزینهها صرف مطالعات تکراری و بیحاصل شد و در عمل آنچه باید رخ میداد، رخ نداد. به گفته رئیس پیشین ستاد احیای دریاچه ارومیه ۸۵ درصد از دلایل وضعیت کنونی دریاچه ارومیه مربوط به دخالتهای انسانی بوده و تنها ۱۵ درصد آن ناشی از تغییر اقلیم بوده است.» رفیعی همچنین در رابطه با تأثیرات اجتماعی وضعیت کنونی و آینده دریاچه ارومیه نیز اظهار کرد: تمام اکوسیستمهایی که با تخریب یا نابودی آن مواجه بودند، تبعات اجتماعی مختلفی داشتند، الان یکی از مهمترین مسائل ما در کشور و سایر نقاط جهان، مهاجرتهای اقلیمی است. این بدین معنی است که زیست، کسب و کار و .. مردم در اثر تخریب محیط زیست یا تغییر اقلیم به خطر افتاده و یا از بین رفته و به ناچار به جای دیگری کوچ میکنند. مهاجرت بدیهی ترین اثر اجتماعی است که در اثر تغییر اقلیم رخ خواهد داد؛ علاوه بر آن مشکلات و آسیبهای دیگری نیز به مردم وارد خواهد شد.
