اینک اعتراض ها به بالای سرچشمه های زاینده رود چهار محال و بختیاری کشیده شده است که چندین دهه است بر موضوع آب نزاع ، چالش و اختلافات عمیق ریشه داری با اصفهانی ها دارند. اما آب از سرچشمه گل آلود است و از خروش همیشگی زاینده رود از دل کوه های بختیاری خبری نیست.
بالادست پایین دست ندارد تا این تجمعات مردمی فروکش کند و زندگی عادی جریان پیدا کند و تشنگان آب در بی آبی غیر قابل تحمل راهی منازل و مزارع کشاورزی خود شوند اقتصاد تولید جان بگیرد.
باید پذیرفت آب بعنوان حیاتی ترین عنصر زندگی و معیشت اقتصاد مردم همچنان به دغدغه و دل نگرانی مردم تبدیل شده است که پرباری و رزق روزی حلال خود را در پایداری وفور و فراوانی آب جستجو می کنند که البته همین طور است و بدین خاطر همواره کمبود و توزیع غیر عادلانه آب محلی برای مناقشه جدی در بین اقوام استان های مختلف شده است.
نا کارآمدی سیاست های غیر اصولی و بهره برداری های نادرست، کم بارشی و عوامل غیر طبیعی سنگینی وزنه صنایع آب بر و بی رونقی اقتصاد نحیف کشاورزی از دیگر عوامل دخیل در تنش ها و مناقشات بوده است.
کابوس مرگ هامون ، بختگان گاوخونی و دیگر تالاب های زاینده رود با اثرات زیانبار و جبران ناپذیر به آب ، غذا ، محیط زیست و امنیت اجتماعی و اقتصادی مدتهاست به جدی ترین نگرانی های تبدیل شده است.
بسیاری از کارشناسان اعتقاد دارند مشکل آب با وجود تشدید تنش آیی از بروز مافیای آب و مدیریت بد منابع آیی ، برداشت های زیر زمینی بی رویه خسارت بار از سفره های آبی ایران است و ایران به لحاظ تنش آبی در رده پنجمین کشور دنیاست که هم اکنون ۶۵ درصد ظرفیت سدها با کاهش ۴۲درصدی بارش ها خالی است که در ۵۰ سال اخیر بی سابقه بوده و زنگ خطر را حتی در پر آب ترین استان های کشور به صدا در آورده است که دیر یا زود گرفتار تنش آبی خواهند بود که به فاجعه نزدیک تر است و تصویری هولناک از فضای غبار آلود آب و چالش بزرگی در نظام حکمرانی وضعیت وخیم ارایه می دهد.
به نظر راه نجات ایران ، سرمایه گذاری برای استفاده درست ، مطالعات فنی و مهندسی برای کاهش مصرف صنایع آب بر بر اثر جانمایی ها نادرست با لابی های پرنفوذ رانتی و سیاسی است تا از بحران فاصله گیرد.
بحران خشکی هم اکنون ایران را به رتبه چهارم فرو نشست جهان نزدیک کرده که فقط برای جبران به یک دهه زمان نیاز است.
بی آبی به یک قدمی تهران رسیده است و شرایط سختی پیش روست
اعتراضات گسترده چند ماه پیش در خوزستان که منجر به درگیرهای شدید شد نشان داد خشکیدگی و بی آبی نبض زندگی و حیات اقتصادی مردم را نشانه گرفته است و کاهش دامنه بحران ها و کاستن از فراگیر شدن پیامدهای فاجعه بار و اینکه دسترسی به آب به مثابه حق حیات و حق کشاورزان مطالبه گر وضعیت بهتر مستلزم سیاست گذاری کارا و خروج از سیاست های غلط و تغیر رویکردهاست.
جمع بندی اینکه فقدان دور اندیشی با شناخت راه حل های درازمدت عاجل و گذر از وضعیت بدخیم بر پایه همبستگی اجتماعی گفتگو محور با کشاورزان تشنه آب افق چشم انداز امید وار کننده ای را می طلبد./اقتصاد ملی
