در ادامه دیدارهای خزعلی در نیویورک؛ رایزنی با وزیر زنان نپال برای گسترش همکاری‌ها

به گزارش ایرنا، خزعلی در این دیدار به  افزایش بودجه تخصیص یافته به مناطق محروم، آموزش و توانمندسازی زنان در حوزه‌های اقتصادی و علمی، اجرای برنامه‌هایی در جهت ارتقاء تاب آوری زنان در مواجهه با بلایای طبیعی و نیز دستاوردهای جمهوری اسلامی ایران در تولید واکسن داخلی و پذیرش دانشجویان بین المللی در دانشگاه‌های شاخص ایران اشاره کرد.

وزیر زنان، کودکان و سالمندان نپال نیز از سیاست دولت خود در افزایش حضور بانوان در مدیریت کشور و تخصیص ۴۱ درصد از سهمیه مجلس نپال به بانوان خبر داد.

وی همچنین با اشاره به اهتمام کشورش نسبت به مبارزه با فساد اداری،ۀ بخش‌هایی از برنامه‌ها و فعالیتهای دولت نپال در رسیدگی به بانوان، کودکان و سالمندان را برشمرد.

طرفین با دعوت به دیدار از کشورهای یکدیگر ، نسبت به توسعه روابط فیمابین در حوزه زنان ابراز علاقه و امیدواری کردند.

به گزارش ایرنا، شصت و ششمین دور از نشست های سالیانه کمیسیون مقام زن بعد از دو سال وقفه به دلیل شیوع کرونا از روز دوشنبه  ۱۴ مارس (۲۲ اسفندماه ۱۴۰۰) در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک برگزار شده است.

این نشست که  تا ۲۵ مارس ۲۰۲۲ (۵ فروردین ۱۴۰۱ ) ادامه خواهد داشت با حضور رهبران و مقامات عالی رتبه حوزه زنان کشورها برگزار شده است.

نشست امسال کمیسیون مقام زن با عنوان «دستیابی به برابری جنسیتی و توانمندسازی همه زنان و دختران در زمینه تغییر اقلیم سیاست ها و برنامه های کاهش خطرات زیست محیطی و بلایا » ادامه دارد.

کمیسیون مقام زن یکی از نخستین نهادهای بین‌المللی است که ذیل شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد به منظور تصمیم گیری و سیاستگذاری برای بهبود شرایط زنان در جای جای دنیا ایجاد شده است.

این کمیسیون، اصلی ترین رکن بین‌المللی است که در خصوص کلیه مسائل مرتبط با زنان، پیشنهادات و گزارش های خود را به دبیرکل سازمان ملل متحد، ارائه کرده و در موارد ضروری برای جلوگیری یا کاستن از موارد نقض حقوق زنان اقدامات فوری صورت می دهد.

در انتخابات اخیر این کمیسیون، با وجود همه کارشکنی‌ها، شاهد موفقیت چشمگیر کشورمان در کسب ۴۳ رای از ۵۴ رای کشورهای عضو شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد بودیم. عضویت رسمی جمهوری اسلامی ایران در این نهاد تاثیرگذار ملل متحد، از سال جاری آغاز شده و تا  ۴سال ادامه خواهد داشت.

این دستاورد بزرگ فرصت مغتنمی در اختیار جمهوری اسلامی ایران قرار داد تا به شکل پویا، مواضع برحق نظام در موضوع زن و خانواده را در مجامع جهانی مطرح کند.