به گزارش پایگاه خبری طلوع سیاست
سلبریتی به شخصی اطلاق میشود که معمولا در زمینههای هنر، علم، ورزش، رسانه و مدل و نظایر آن در یک جامعه یا فرهنگ عامه دارای نوعی سرشناسی و معروفیت خاص باشد. چنین شخصی به راحتی از طریق مردم به ویژه قشر جوان قابل شناسایی است و به رسمیت شناخته میشود.
سلبریتی به شخصی اطلاق
میشود که معمولا در زمینههای هنر، علم، ورزش، رسانه و مدل و نظایر آن در
یک جامعه یا فرهنگ عامه دارای نوعی سرشناسی و معروفیت خاص باشد. چنین شخصی
به راحتی از طریق مردم به ویژه قشر جوان قابل شناسایی است و به رسمیت
شناخته میشود.
با این حال در ایران، این روزها بیشتر با سلبریتیهایی
مواجه هستیم که شاید برای چند دقیقه در قاب تلویزیون از زندگی و سختی
روزگار بگویند، اما زمانی که به صفحات مجازی آنها مراجعه میکنیم ،
فاصلهای روشن و عجیبی را بین زندگی آن ها و درصد بالایی از مردم جامعه
میبینیم. با این همه نمیتوان از تاثیر و نقش سلبریتیها در جریانات
اجتماعی، گفتار و حتی پوشش مردم به راحتی گذشت، علی الخصوص در عصر حاضر که
به دلیل وجود شبکههای فراوان اجتماعی و گسترش اینترنت، دسترسی به آنها
توسط عامه مردم آسانتر شده است. سلبریتیها میتوانند تاثیرات مثبت و منفی
فراوانی در جامعه داشته باشند، اما این روزها بیشتر شاهد تاثیرات منفی این
اشخاص به ظاهر مشهور در جامعه هستیم و همین امر باعث بروز پدیده
سلبریتیزدگی در جامعه شده است.
درواقع دلایل سلبریتیزدگی در جامعه میتواند به این شرح باشد:
۱-
عدم رسیدن به شهرت از طریق استعداد و تلاش خاص و استفاده از رانت و روابط و
یا اتصال به افراد با نفوذ. به همین دلیل کم سوادی و ناکارآمدی در برخی
از این افراد مشهور که در خیلی از مواقع فقط با رابطه و رانت به معروفیت
رسیده اند باعث بروز بسیاری از پدیدههای منفی اجتماعی و فرهنگی در جامعه
شده است.
۲- دریافت دستمزدهای نامتعارف و بسیار بالاتر از دریافتیهای رایج در جامعه
۳- عدم شفافیت پرداخت مالیات توسط آنها
۴- دوگانگی و پارادوکس در رفتار و شعارهایشان
همین
موارد باعث شده که هر روز شاهد یک اتفاق و رفتار و یا اظهارنظر عجیب از
طرف این افراد به ظاهر مشهور باشیم؛ از بوسهای عجیب در فرش قرمز کن در
زمانی که مردم آبادان در حال عزاداری هستند گرفته تا پوششهای عجیب و
نامتعارف در فرش قرمز جشنواره فجر؛ از جمع آوری پول با سرانجامی نامعلوم
برای حوادث مختلف جامعه گرفته تا تبلیغ انواع مختلف کالاها و اشخاص و غیره!
همگی جزئی از پارادوکس رفتاری این اشخاص در جامعه ماست.
درصورتی که در
خیلی از کشورهای جهان، وجود سلبریتیها معمولا می تواند جریانات مثبت
فراوانی را به همراه داشته باشد و در برخی از کشورهای جهان همانند کره
جنوبی با سرمایه گذاری اصولی و هدفمند و با ضوابطی خاص از این افراد کسب
شهرت و درآمد جهانی میکنند و میتوانند فرهنگ خودشان را به سایر کشورهای
جهان معرفی کنند. با این حال متاسفانه در ایران این اتفاق بسیار کمتر رخ
میدهد و در خیلی از موارد، رفتار و صحبت های اشتباه این افراد به ظاهر
مشهور آسیبهای جبران ناپذیری بر پیکره فرهنگ کشور وارد می کند؛ به طوری که
الگوهایی که باید جامعه را به سمت تعالی و پیشرفت ببرند در خیلی از موارد
باعث آسیب و پسرفت جامعه میشوند.
در این رابطه سوالات اساسی که مطرح
می شوند این است که چرا مدل و الگوی اصولی مناسبی برای پرورش سلبریتیها در
این سالها طراحی نشده است؟ چرا از افراد متخصص و علمی و با استعداد در
برنامه های مختلف تلویزیونی و سینما و غیره کم تر استفاده می شود؟ و این که
چرا در جهت بالاتر رفتن سواد رسانهای آحاد مردم جامعه در این سالها کمتر
اقدام عملی و موثر صورت گرفته است؟ شاید اگر سواد رسانهای آحاد مردم
جامعه ارتقا یابد کمتر شاهد معروفیت سلبریتیهای کم سواد و بیتخصص باشیم.
میشود که معمولا در زمینههای هنر، علم، ورزش، رسانه و مدل و نظایر آن در
یک جامعه یا فرهنگ عامه دارای نوعی سرشناسی و معروفیت خاص باشد. چنین شخصی
به راحتی از طریق مردم به ویژه قشر جوان قابل شناسایی است و به رسمیت
شناخته میشود.
با این حال در ایران، این روزها بیشتر با سلبریتیهایی
مواجه هستیم که شاید برای چند دقیقه در قاب تلویزیون از زندگی و سختی
روزگار بگویند، اما زمانی که به صفحات مجازی آنها مراجعه میکنیم ،
فاصلهای روشن و عجیبی را بین زندگی آن ها و درصد بالایی از مردم جامعه
میبینیم. با این همه نمیتوان از تاثیر و نقش سلبریتیها در جریانات
اجتماعی، گفتار و حتی پوشش مردم به راحتی گذشت، علی الخصوص در عصر حاضر که
به دلیل وجود شبکههای فراوان اجتماعی و گسترش اینترنت، دسترسی به آنها
توسط عامه مردم آسانتر شده است. سلبریتیها میتوانند تاثیرات مثبت و منفی
فراوانی در جامعه داشته باشند، اما این روزها بیشتر شاهد تاثیرات منفی این
اشخاص به ظاهر مشهور در جامعه هستیم و همین امر باعث بروز پدیده
سلبریتیزدگی در جامعه شده است.
درواقع دلایل سلبریتیزدگی در جامعه میتواند به این شرح باشد:
۱-
عدم رسیدن به شهرت از طریق استعداد و تلاش خاص و استفاده از رانت و روابط و
یا اتصال به افراد با نفوذ. به همین دلیل کم سوادی و ناکارآمدی در برخی
از این افراد مشهور که در خیلی از مواقع فقط با رابطه و رانت به معروفیت
رسیده اند باعث بروز بسیاری از پدیدههای منفی اجتماعی و فرهنگی در جامعه
شده است.
۲- دریافت دستمزدهای نامتعارف و بسیار بالاتر از دریافتیهای رایج در جامعه
۳- عدم شفافیت پرداخت مالیات توسط آنها
۴- دوگانگی و پارادوکس در رفتار و شعارهایشان
همین
موارد باعث شده که هر روز شاهد یک اتفاق و رفتار و یا اظهارنظر عجیب از
طرف این افراد به ظاهر مشهور باشیم؛ از بوسهای عجیب در فرش قرمز کن در
زمانی که مردم آبادان در حال عزاداری هستند گرفته تا پوششهای عجیب و
نامتعارف در فرش قرمز جشنواره فجر؛ از جمع آوری پول با سرانجامی نامعلوم
برای حوادث مختلف جامعه گرفته تا تبلیغ انواع مختلف کالاها و اشخاص و غیره!
همگی جزئی از پارادوکس رفتاری این اشخاص در جامعه ماست.
درصورتی که در
خیلی از کشورهای جهان، وجود سلبریتیها معمولا می تواند جریانات مثبت
فراوانی را به همراه داشته باشد و در برخی از کشورهای جهان همانند کره
جنوبی با سرمایه گذاری اصولی و هدفمند و با ضوابطی خاص از این افراد کسب
شهرت و درآمد جهانی میکنند و میتوانند فرهنگ خودشان را به سایر کشورهای
جهان معرفی کنند. با این حال متاسفانه در ایران این اتفاق بسیار کمتر رخ
میدهد و در خیلی از موارد، رفتار و صحبت های اشتباه این افراد به ظاهر
مشهور آسیبهای جبران ناپذیری بر پیکره فرهنگ کشور وارد می کند؛ به طوری که
الگوهایی که باید جامعه را به سمت تعالی و پیشرفت ببرند در خیلی از موارد
باعث آسیب و پسرفت جامعه میشوند.
در این رابطه سوالات اساسی که مطرح
می شوند این است که چرا مدل و الگوی اصولی مناسبی برای پرورش سلبریتیها در
این سالها طراحی نشده است؟ چرا از افراد متخصص و علمی و با استعداد در
برنامه های مختلف تلویزیونی و سینما و غیره کم تر استفاده می شود؟ و این که
چرا در جهت بالاتر رفتن سواد رسانهای آحاد مردم جامعه در این سالها کمتر
اقدام عملی و موثر صورت گرفته است؟ شاید اگر سواد رسانهای آحاد مردم
جامعه ارتقا یابد کمتر شاهد معروفیت سلبریتیهای کم سواد و بیتخصص باشیم.
