در باب انصاف و بی‌انصافی در حق رئیس‌جمهور ایران

به گزارش الف کانون سنگرسازان بی‌سنگر در تحلیلی نوشت :

—

 شب‌های گذشته، با طرح پیشنهاد آقای دکتر پزشکیان در آمادگی برای بازگشت به متن تفاهم قبلی، و در پیامد آن آغاز یا تشدید دور جدید حملات جدید دشمن خبیث ایران، موجی شدیدی از انتقادات به سمت ایشان و تفکر اصلاحات روانه شد؛ مبنی بر اینکه «پالس ضعف شماست، ببینید چه‌ها که نمی‌کند!».

 در این زمینه نکات زیر منصفانه به نظر می‌رسد:

الف) متن تفاهم‌نامه پیشین، گرچه شاید می‌شد تکمیل‌تر باشد، اما واقعاً افتخارآمیز و در ادبیات امضاشده توسط سران نابه‌کار آمریکا لااقل در یکی دو دهه اخیر بی‌سابقه یا نادر است. آن فرمایش علی‌الاصول رهبری معظم و نایب حضرت ولیعصر – سلام‌الله‌علیهما – هم به نظر می‌رسد ناظر به کل مواضع شعام بوده، نه‌فقط این متن (بی‌انصافی‌ها در حق سردار قالیباف را به یاد بیاورید).

ب) البته می‌دانیم فارغ از کیفیت متن، آمریکا بی‌تردید به هیچ تعهدی پایبند نیست؛ مگر اجباری وجود داشته باشد. پس دلخوش نیستیم …

ج) تأکید مکرر رئیس‌جمهور محترم ایران بر نشان دادن مسیر بازگشت به این متن، ابداً و به هیچ عنوان پالس ضعف نیست؛ بلکه هوشمندی است اتفاقاً. 

چرا؟ 

به این دلیل که طبعاً آمریکا برای خروج از جنگ، سه راهکار عمده دارد:

۱- یا هرطور هست، پیروز شود

۲- یا بدون هیچ امضایی رها کند و برگردد (که بی‌حیثیتی او و اقتدار ماست و آغازی بر پایان این امپراتوری خواهد بود و نظم جدید جهانی به‌سرعت (طی یک دهه مثلاً) شکل خواهد گرفت، اما موقتاً و در کوتاه‌مدت این نسخه برای تیم ترامپ کار می‌کند).

۳- یا به میز مذاکره برگردد، و بعد از امضا، با پروپاگاند، خودش را در دنیا پیروز نشان بدهد ولی امتیازات طرف ایرانی را تمام و کمال بدهد. 

این سومی برای هر دو طرف شدنی‌تر است. اصرار دکتر پزشکیان به این خاطر است؛ پس به این اظهارنظر دکتر پزشکیان منطقاً ایرادی نیست؛ 

اما:

د) اشکال اساسی بیانات دکتر پزشکیان و همفکران او آنجاست که از اسلام، فقط ابعاد رحمانی و جمالی آن را روایت می‌کنند؛ حتی برای دشمن! یک لحظه فکرش را بکنید که امیر‌المؤمنین صلوات‌الله‌علیه (که اتفاقاً جناب دکتر پزشکیان در زمره کسانی است که بیانات نورانی حضرت را یادآوری میکنند و باعث افتخار ماست که چنین رئیس‌جمهوری داریم) شمشیرشان را غلاف می‌کردند و به گفت‌وگو با دشمنان اسلام در روز بدر، و احد، و خندق، و حنین، و تبوک و … و جمل و صفین و نهروان و … بسنده می‌کردند.

هـ) اشکالی که بر رئیس‌جمهور محترم و همفکران ایشان وارد است، «عدم بیان صف‌بندی روشن وعدم تبیین بخش جلالی و قهری مواضع ماست»؛ نه بیان برخی تمهیدات ایجابی. انتظار داریم ایشان در کنار تمهید فوق‌آمده برای بازگشت به مذاکره، این مواضع را هم بیان کنند. شاید چیزی شبیه اظهارات و رویکرد شورایعالی امنیت ملی در دوره جدید.

و) ضمن اینکه بیان صریح و جامع کل مواضع، موجب خواهد شد در آینده آن «موج شدید انتقادات» (که شکاف سیاسی را بیشتر، وفاق و انسجام اجتماعی حول ایشان را کمتر، دشمن را شادتر و دوستان ایران عزیز را نومیدتر خواهد کرد) دیگر تکرار نشود، یا ضعیف‌تر باشد.

ز) کمی – لااقل کمی – دوستان دلسوز ما که این حملات علیه سران کشور را ترتیب می‌دهند، یا به آن ضریب می‌دهند، یا آنها را بازروایت می‌کنند، باید دقت کنند اینکه در پیام اخیر، رهبر عزیز و فرزانه انقلاب دستور دادند «ارتکاب هرآنچه به‌ضرر انسجام اجتماعی باشد، ممنوع است» یک بیان تفننی و فانتزی نیست؛ 

تکلیف قطعی و جدی ما در این هنگامه‌ی جنگ، حمایت تمام‌قد از سران کشور است؛ ولو نقدهایی هم داشته باشیم. باید بفهمیم که این دستگاه حکمرانیِ برساخته امام راحل و امت تربیت‌یافته امام شهید (اعلی‌الله‌مقامهما) – سرجمع – دارد در برابر تجمیع تاریخی شیاطین مجسم و جهل محض تمام ادوار، عالی کار می‌کند. 

پس بدانیم که اگر غیر از این عمل کنیم، وبال آخرتی دارد.
… ما گاهی اصل و فرع را اشتباه می‌گیریم. خوب است به‌جای تخریب ریشه‌های خودمان، انرژی‌مان را برای فهمیدن و ترویج گفتمان رهبر گرانقدرمان صرف کنیم.

برای عاقبت‌به‌خیری، باید انصاف و دقت به خرج داد.