به گزارش پایگاه خبری طلوع سیاست
به گزارش ایرنا، گروسی در مصاحبهای با سیانان که پنجشنبه شب پخش شد، در پاسخ به این پرسش که چه «احساسی» از دیدار روز دوشنبه با سید عباس عراقچی وزیر خارجه ایران داشت، گفت: قبل از هر چیزی باید برای روشن شدن موضوع بگویم که من (در گفتوگوهای غیرمستقیم ژنو در روز) سهشنبه هم حضور داشتم که این موضوع بسیار مهمی است زیرا نشان میدهد که یک احساس قطعیت در این مذاکرات به میانجیگری عمان وجود دارد. چرا که برای اولین بار آژانس بینالمللی انرژی اتمی یعنی خود من در این گفتوگوها مشارکت داشتم.
وی افزود: ما توانستیم در مورد موضوعات بسیار عینی صحبت کنیم و صرفا تبادل نظر کلی درباره اینکه چه باید کرد و چه احتمالاتی وجود دارد، نبود.
مدیر آژانس بینالمللی انرژی اتمی تصریح کرد: (روز دوشنبه) یک گفتوگوی طولانی آمادهسازی با عراقچی وزیر خارجه ایران داشتم. به نظر من، برای همه روشن است که به منظور تحقق توافق چه چیزی لازم است. همچنین در عین حال، اختلافاتی وجود دارد؛ شاید در مورد اینکه تا چه اندازه میتوان این اقدام را انجام داد. اما در خصوص اینکه چه چیزهایی لازم است و عناصر یک توافق احتمالی چه باید باشد، قطعیت وجود دارد.
گروسی همچنین درباره اینکه آمریکاییها چه احساسی در مورد مذاکرات سهشنبه داشتند، گفت: نظرات متفاوتی در این باره وجود دارد. اتفاقی که افتاد این بود که ما عناصر متفاوتی را بررسی کردیم. عناصر این توافق چیست؟ بهتر است که در مورد آن پنهانکاری نکنیم. عناصر این توافق احتمالی باید به مواد هستهای که در ایران وجود دارد، مخصوصا اورانیوم با غنای بالا، تاسیساتی که حملات ماه ژوئن هدف قرار گرفتند و اینکه چه اتفاقی برای این تاسیسات خواهد افتاد و فعالیتهای ایران در آینده بپردازد و اینکه چگونه همه اینها زیر نظر سختگیرانه آژانس بینالمللی انرژی اتمی قرار خواهد گرفت.
وی خاطرنشان کرد: البته فصل دیگری نیز وجود دارد که بیشتر به مسائل سیاسی میپردازد که من در آنها مشارکت ندارم، مثلا لغو تحریمها، همکاری اقتصادی و مشوقهایی از این نوع که به طور موازی حرکت میکنند و کلیت موضوع را تشکیل میدهند.
این تفاهم وجود دارد که پس از بحث در مورد این موارد کلی، ایران با شماری از پیشنهادهای منسجم باز خواهد گشت. روندی ایجاد شده است و ما نیز در موضوعات فنی مشاوره میدهیم تا آن را عملی و قوی کنیم.
گروسی در پاسخ به این پرسش که اورانیوم با غنای بالا در ایران کجاست؟ اظهار کرد: ما به ایران بازگشتهایم اما نه به آن تاسیسات (که مورد حمله قرار گرفتند). اما اینکه این مواد کجاست، اجماع عمومی این است که در همان جایی است که بود. هیچ نشانهای از انتقال اساسی آن وجود ندارد.
وی با اشاره به درخواست آمریکا برای عدم غنیسازی و مخالفت ایران با این خواسته گفت: مذاکرات جریان دارد و درست نیست که من وارد جزئیات شوم. اما روشن است که شکافی میان موضع آمریکا مبنی بر عدم غنیسازی و آنچه که ایران انجام میدهد، وجود دارد. برای آنکه مذاکرات دیپلماتیک قوی باشد باید میان آنچه که آمریکا ممکن است بپذیرد و آنچه که مشروع است و خطر اشاعه (هستهای) ندارد، توازن ایجاد کنیم. روی این خط باریک حرکت میکنیم تا به توافق برسیم. امیدوارم (که به توافق برسیم).
وی درباره اینکه آیا هدف از تجمع نیروهای آمریکا در منطقه کسب امتیاز از ایران است یا تغییر رژیم، گفت: این بیشتر یک گمانهزنی است. چیزی که من سر میز مذاکره میبینم و در صحبت با استیو ویتکاف و جرد کوشنر (نمایندگان ترامپ) میبینم این است که آنها با جدیت در مذاکراتی با هدف رسیدن به نتایجی حضور دارند. به نظر میرسد که آنها جدول زمانی دارند که البته تصمیمگیری در مورد آن به خودشان مربوط میشود. و در طرف ایرانی میبینم … نکته جالبی بگویم و آن اینکه این بار روند متفاوت است. در گذشته، نوعی مقابله به مثل وجود داشت، مثلا من اقدامی انجام میدهم و در مقابل آن چیزی دریافت میکنم. برداشت من این است که این بار ما به دنبال چیزی هستیم که باید جامع باشد.
دور دوم مذاکرات هستهای میان ایران و ایالات متحده در شهر ژنو سوئیس روز سهشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴ (۱۷ فوریه ۲۰۲۶) برگزار شد و پس از حدود سه ساعت و ۳۰ دقیقه رایزنیهای فشرده دیپلماتیک، پایان یافت. این دور از مذاکرات مانند دورههای قبل بهصورت غیرمستقیم و با میانجیگری سلطنت عمان برگزار شد.
دور نخست مذاکرات غیرمستقیم تهران – واشنگتن جمعه ۱۷ بهمن ۱۴۰۴ (۶ فوریه ۲۰۲۶) در مسقط برگزار شد و در جریان گفت وگوها، هیاتهای مذاکره کننده ایران و آمریکا مجموعهای از نظرات، ملاحظهها و رویکردها را از طریق بدر البوسعیدی وزیر خارجه عمان به یکدیگر منتقل کرده بودند.
