چرا امنیت سایبری به نیروی کار متنوع و فراگیرتر نیاز دارد؟

به نقل از ویفروم، آخرین آمار جمعیت‌شناسی در امنیت‌ سایبری نگران‌کننده است. بر اساس آخرین گزارش مرکز فناوری آسپن دیجیتال گروه‌هایی مانند اسپانیایی‌ها ۴درصد و آسیایی‌ها ۸درصد از متخصصان این حوزه را تشکیل می‌دهند. همچنین زنان ۵۱ درصد از این جمعیت را شامل می‌شوند اما تنها ۲۴ درصد در نیروی امنیت سایبری شرکت دارند.

تنها در ایالات‌متحده حدود ۵۰۰ هزار شغل در حوزه امنیت سایبری وجود دارد که نشان‌دهنده  شکاف سیستماتیک و در عین حال غیرقابل حل است.  متخصصان امنیت سایبری برای حفاظت از زیرساخت‌ها، سیستم‌های فناوری اطلاعات و موسسات ساعت‌های طولانی فعالیت می‌کنند و سازمان‌ها و کشورها به‌طور یکسان به افراد واجد شرایط بیشتری برای کار در امنیت سایبری نیاز دارند.

در این مسیر حرفه‌ای‌ها که راه‌حل‌های قوی‌تری ارائه می‌کنند، تهدیدها را به درستی درک خواهند کرد و  برای انجام این کار، صنعت باید بخش‌هایی از استخدام، حفظ و توسعه رهبری را اصلاح کند. تمرکز بر موانع ورود و موفقیت در صنعت به جای تبعیض آشکار می‌تواند به کاهش کمبود استعداد کمک کند. رهبران امنیت سایبری نقش مهمی در این امر ایفا می‌کنند. آنان باید در هنگام انتخاب نامزدها بر تنوع و شمول نیز تمرکز داشته باشند.

همچنین به جای صرفا استخدام نامزدهای متنوع جدید در نیروی کار، باید فرصت‌ها و ابزارهایی برای موفقیت و رشد در اختیار افراد حرفه‌ای مشغول به کار ارائه شود. در نهایت، مدیران باید به کاندیداهای مختلف اجازه دهند تا مهارتی برای موفقیت به‌عنوان رهبران آینده در این زمینه کسب کنند. کنجکاوی، توانایی حل‌مسئله و تفکر انتقادی باید در هنگام جذب استعدادهای با تجربه مورد توجه قرار گیرد. امنیت سایبری یک بخش پر جنب‌وجوش است که به‌طور مداوم و به خصوص در مورد تهدیدات یا حملات احتمالی در حال تغییر است.

افرادی که به دنبال فعالیت در امنیت سایبری هستند بر این باورند که حتی یافتن اولین شغل نیز بسیار چالش‌برانگیز است چون مشاغل سطح‌ ابتدایی نیز به برخی صلاحیت‌ها نیاز دارند.

آماده شدن برای چالش‌های آینده

ارائه مسیرهای بیشتر به سمت رهبری برای مجموعه بزرگتری از کارکنان و حفظ استعداد حیاتی است، اما باید تنوع در تمام سطوح سازمان نشان داده شود و این مسائل همه با هم و با امنیت ملی و بین‌المللی مرتبط هستند.

نسل بعدی رهبران در امنیت سایبری باید آمادگی بیشتری داشته باشند و رهبران حاضر باید بر ایجاد فرصت‌هایی برای گروه متنوعی از کارکنان برای توسعه حرفه‌ای، مربیگری و شبکه‌سازی تمرکز کنند. عدم تنوع، راه‌های بی‌شماری که منجر به حمله می‌شود را می‌پوشاند و توانایی و مشارکت در بخش‌های مهمی از جمعیت جهان را از ما سلب می‌کند. عدم دیدگاه‌های متفاوت و موارد متنوع ما را در مسائل امروزی فرو می‌برد و این انرژی و توانایی ما را برای توجه به تهدیدهای آینده کاهش می‌دهد.

تنوع بخشی حیاتی در جعبه ابزار جمعی ما برای تضمین ایده‌های قوی‌تر، نوآورانه‌تر و توانمندتر است اما نقطه شروع هنوز دشوار است.

انتهای پیام