دانشجویِ عهد کرونا و دانشگاهِ کرونازده

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تبریز بیدار، روز دانشجوی سال ۱۴۰۰ را در حالی تجربه می کنیم که دو سالی می شود ویروس کرونا دانشگاه ها را نیز درگیر خود کرده است، آموزش حضوری تعطیل شده و آموزش مجازی جای آن‌ نشسته، گرچه آموزش مجازی در حفظ سلامت جامعه نقش موثری داشته و دارد اما اهل دانشگاه می دانند که این نوع آموزش تا چه حدی کیفیت آموزش دانشگاهی را تحت شعاع قرار داده و جریان تولید علم دانشگاهی را به نوعی مختل کرده است.

آموزش که مجازی شد یعنی هیچ دانشجویی لزومی ندارد که در دانشگاه رفت و آمد کند یا در خوابگاه ساکن شود و این یعنی اجتماع دانشجویی بهم ریخته و دیگر معنایی ندارد چون کرونا واگیردار است و ضد اجتماع.

ضد اجتماع بودن کرونا دقیقا مساله ای است فضای علمی و غیرعلمی (سیاسی، اجتماعی و فرهنگی) دانشگاه تحت شعاع قرار داده است، آموزش که مجازی شده هیچ، فعالیت های سیاسی و دانشجویی هم تعطیل شده اند و منتظر رخت بربستن کرونا هستند و تمامی این شواهد یعنی جنبش دانشجویی هم تعطیل شده یا نهایت به مانند آموزش، مجازی و کم اثر شده است.

حال که واکسیناسیون عمومی شدت گرفته این احتمال وجود دارد که ترم بهاره دانشگاه ها حضوری باشد و این یعنی تشکل های دانشجویی هم باید فعال تر حضور داشته باشند بخصوص برای انتقال مفاهیم جنبشی برای دانشجویان ورودی جدید که تاکنون تجربه زیست دانشگاهی را نداشته اند، عدم یارگیری از دانشجویان ورودی جدید چالشی است که در سالهای آتی جنبش دانشجویی دچار خواهد کرد.

حفظ خط مطالبه و جریانساز بودن در مسائل دانشگاه، شهر، استان، کشور و منطقه می توان ایده آلی دانست برای جنبش دانشجویی که باید به مانند هویت اولیه خود ضد استکبار در ابعاد خارجی و داخلی باشد.

توضیح درباره ضد استکباری بودن جنبش دانشجویی در سال ۱۴۰۰ اینست که این جنبش باید در بعد خارجی علیه طاغوت استکبار عمل کند و در داخل نیز علیه طاغوتچه ها و عمله های غرب در هر سطحی عمل کند. طاغوتچه های که عمله سرمایه داری علیه مردم و انقلاب هستند و به گاه بنام دین و انقلاب زیست می کنند!

انتهای پیام/