به گزارش پایگاه خبری طلوع سیاست، خبرنگاران هر سال با وعده و وعید ثبت‌نام می‌کنند، مدارک خود را بارگذاری و تأیید می‌کنند، اما بعد از آن، سکوتی سنگین بر روند کار حاکم می‌شود؛ نه خبری از نتیجه هست و نه پاسخی برای پرسش‌های مکرر.
شش ماه از سال گذشته و همچنان معلوم نیست این طرح به چه کسانی اختصاص یافته است. تجربه سال‌های قبل نشان می‌دهد که معمولاً سهم اصلی این امتیاز نه به خبرنگاران واقعی و زحمتکش، بلکه به همان نورچشمی‌ها و افراد خاصی می‌رسد که همیشه راه میان‌بُر دارند.
در این میان، شهرداری هم به‌جای اینکه حق خبرنگاران را به‌طور شفاف و عادلانه بدهد، با ژستی طلبکارانه، منت اختصاص طرح را بر سرشان می‌گذارد؛ گویی دارند لطف بزرگی می‌کنند.
پشتیبانی و پاسخگویی هم که عملاً شوخی تلخی بیش نیست. شماره تلفنی برای پیگیری اعلام می‌شود، اما هیچ‌کس پاسخگوی آن خط نیست؛ انگار صرفاً برای رفع تکلیف درج شده است
از سوی دیگر، اپلیکیشن «شهرزاد» هم به ابزاری بی‌فایده بدل شده؛ تنها پاسخی از پیش آماده نمایش داده می‌شود و دوباره همان شماره‌ای معرفی می‌گردد که هیچ‌گاه کسی گوشی آن را برنمی‌دارد.
این رویه نه‌تنها بی‌احترامی آشکار به خبرنگاران است، بلکه تلاشی برای فرسایشی کردن روند مطالبه‌گری و عادی‌سازی بی‌عدالتی است.
خبرنگاری که قرار است صدای مردم باشد، درگیر پاس‌کاری‌های بی‌پایان شهرداری و بازی‌های تکراری پشتیبانی شده است. آیا وقت آن نرسیده که این روند تبعیض‌آمیز و توهین‌آمیز پایان یابد و به‌جای نورچشمی‌بازی، عدالت و شفافیت حاکم شود؟
