ما کجاییم و آنها کجا؟

سعید رضی پور- خبرنگار
اوایل یا اواسط اسفند ماه بود که تبلیغات بلیت فروشی کنسرت های نوروزی محسن یگانه در سطح گسترده پخش شد. همسرم اصرار داشت به هر شکل ممکن در این کنسرت حضور داشته باشیم و من که دوست داشتم بعد از دو عید نوروز که کرونا خانه نشینمان کرده بود، این نوروز به او حسابی خوش بگذرد، خواستم به هر شکل ممکن این خواسته اورا اجابت کنم.
قرار بود ساعت دو سامانه باز شود. سایتی که غیر از سایت رایج بلیت فروشی کنسرت ها بود و با چم و خم آن آشنایی نداشتم. می‌دانستم احتمالا جاهای خوبش خیلی زود فروش می‌رود. قبلش رفته بودم قیمت ها را چک کردم و مبلغ بلیتش برای من خبرنگار سنگین بود. در سه سطح بلیت فروشی انجام می‌شد، همکف، بالکن یک و بالکن دو و این سه سطح در مجموع ۸-۹ قیمت مختلف داشت. جاهایی را در ذهنم در نظر گرفتم که نه قیمتش خیلی کمر شکن باشد نه خیلی پرت باشد. جاهای میانه هم کف یا جاهای خوب بالکن اول.
ساعت دو شد. هرچه صفحه را رفرش کردم بالا نمی‌آمد. همزمان با گوشی و کامپیوتر محل کارم هر کدام با دو مرورگر در حال تلاش بودم نمی‌شد که نمی‌شد. همسرم هم در خانه داشت تلاش می‌کرد. کم کم دو همکار دیگرم هم وارد بازی شدند و دو دوست دیگر را هم از جاهای دیگر به بازی خواندم. می‌خواستم هرجور شده موفق شوم. همکارم می‌گفت یگانه معمولا سالی یک بار به ایران می‌آید چند کنسرت محدود می‌گذارد و بر می‌گردد کانادا. یعنی اگر الان بلیت نگیری باید یک سال صبر کنی. حدود نیم ساعتی در حال کلنجار بودیم که به سختی سایت بالا آمد. حدود ۶۰ درصد صندلی ها فروش رفته بود. همکف قسمت های عقب مانده بود و بالکن ها. همان صندلی های سبز را هم نمی‌گذاشت انتخاب کنیم. ظاهراً یک سری صندلی ها را برای فاصله گذاری کرونا خاموش کرده بودند ولی روی نقشه مشخص نکرده بودند کدام‌ها است و من که دو صندلی کنار هم می‌خواستم در جایی که یک صندلی تک باقی می‌ماند اجازه خرید نداشتم. هیچ راهی برای اینکه بدانم کدام صندلی ها قابل خریدن هستند نبود. باید با یک سایت خیلی کند که به سرعت داشت جلو می‌رفت سرو کله می‌زدم. دیگر بیخیال قیمت و جا شده بودم و به بقیه گفتم فقط دو بلیت بخرید هرجا که شد.  این خان اولش بود. چند باری صندلی انتخاب کردم ولی وارد صفحه پرداخت نشد. چند باری شد ولی تا رسیدن رمز پویا اعلام کرد مشکلی در خرید پیش آمده. کم کم نیروهای کمکی خسته و نا امید شدند و کنار کشیدند و خودم تنها ادامه دادم. بالاخره موفق شدم دو بلیت بگیرم و پرداخت انجام شود. چند دقیقه قبلش همسرم گفته بود ولش کن نمی‌شود. وقتی گفتم توانستم بلیت بگیرم باورش نمی‌شد.  محل کنسرت هتل اسپیناس پالاس بود. جایی که بدون وسیله شخصی تردد در آن خیلی سخت است. آن هم آن وقت شب. در حالیکه تاکید شده بود نیم ساعت زودتر برویم ولی مارا به سالن راه ندادند. هوا کمی سرد بود و وقتی از مامور آنجا پرسیدم الان کجا برویم گفت بروید در کافی شاپ هتل بنشینید تا زمان شروع. به جز هزینه بابت بلیت کنسرت که برایم نسبتا زیاد بود در گران‌ترین کافی شاپ عمرم هم دو نوشیدنی سفارش دادیم که چیز خاصی نبودند و هزینه باکلاس بودن محیط را از ما می‌گرفتند. مبلغ زیادی هم به اسنپ دادیم برای آمدن و هزینه خیلی بیشتری هم برای بازگشت به منزل بعد از پایان کنسرت.
چند روز پیش کلیپی دیدم از درگیری لفظی گرشا رضایی با یک مخاطب کنسرتش زمانی که به پلی بک خوانی او اعتراض می‌کرد و با لحن تند و بدی جوابش را داد. با خودم فکر کردم که ما کجای کار ایستاده‌ایم و آنها کجای کار؟ نکته جالب اینجاست که الان در تیرماه هستیم و محسن یگانه هنوز در ایران است و هنوز دارد کنسرت می‌گذارد.