بعضی‌ها می‌خواهند “هرندی” هرندی بماند

به گزارش ایسنا، ناصر امانی در تشریح محله‌گردی خود از «هرندی» گفت: به محض اینکه پا در محله بگذارید، صف معتادانی را می‌بینید که به صورت گروهی یا تک نفره در حال استعمال مواد مخدر هستند و آخر دنیا انگار اینجاست؛ در خیابان‌ها که قدم بزنید، کم‌تر آدمی میبینید که ظاهری معمولی داشته باشد، تعداد زیادی از افراد یا معتادند یا مواد فروش و خلافکار. مابقی از ترس جانشان در خانه‌ها حبس شده‌اند. دمادم صبح، عصر و شب، دیگر کسی جرأت حضور در کوچه و خیابان را ندارد.

امانی با بیان اینکه قیمت خانه در هرندی بسیار پایین است، اضافه کرد: فروش نهایتا متری ۱۲ میلیون تومان، اجاره خانه یک میلیون؛ این قیمت پایین علتی جز حضور پرقدرت معتادان و ناامنی صدردصدی ندارد. کلونی توزیع مواد مخدر در محله مشخص است و اهالی می‌دانند در هر خانه چه اتفاقی میفتد، پلیس هم می‌داند، اما آب از آب تکان نمی‌خورد. 

این عضو شورای شهر تهران با بیان اینکه فساد، فحشا، اعتیاد و انواع جرائم؛ در هرندی، پشت در خانه‌ها نیست، روبروی چشمانت، در کوچه‌ها و خیابان‌ها است، تاکید کرد: اما اهالی جز آنکه بدون هیچ واکنشی از کنار آن‌ها رد شده و خود را سالم به خانه برسانند، هیچ توقع دیگری ندارند. می‌گویند؛ اینکه بتوانیم شب که از سرکار برمی‌گردیم سالم به خانه برسیم، خواسته دیگری نداریم. 

امانی ادامه داد: هر هزینه‌کردی در این محله؛ هیچ فایده‌ای ندارد؛ چون امنیتی نیست که در سایه این امنیت بتوان رنگ و بوی محله را تغییر داد. سرقت، مختص یک شب نیست، هر روز و هر ساعت، هرچیزی که قیمتی داشته باشد، به سرقت می‌رود. از دریچه فاضلاب تا سیم تلفن و کابل برق.

این عضو شورا اضافه کرد: برای فروش اجناس سرقتی هم لازم نیست که مسیر زیادی طی شود، مغازه‌های خرید ضایعات و پسماند خشک به وفور وجود دارد؛ یا زباله‌های خشک زباله‌گردان را می‌خرند یا آهن،فلز و کابل‌های سرقتی. موتور یکساعت در کوچه دوام نمی‌آورد، اگر شب ساعت ۱۰ به خانه برگردید، قطعا هرچه دارید از شما می‌گیرند. 

عضو کمیسیون برنامه و بودجه شورای شهر تهران با بیان اینکه  تعداد مهاجران ساکن در محله نسبت به سال‌های گذشته افزایش پیدا کرده و آنطور که اهالی می‌گویند؛ نسبت مهاجران به ایرانیان، ۶۰ به ۴۰ شده است، گفت:خانه‌های مجردی که کارکردشان جز فروش مواد مخدر و اشاعه فساد و فحشا نیست، امان اهالی را بریده است. خانه‌های پلاک قرمز (مرکز توزیع و استعمال مواد مخدر)، نه تنها از تعدادشان کم نشده، بلکه زیادتر هم شده‌اند. درب یک خانه را اگر برای جلوگیری از ورود معتادان و خلافکاران، هزار بار هم جوش بدهید، بازهم درب را شکسته و وارد می‌شوند. 

او ادامه داد: فضاهای بی‌دفاع شهری، اوضاع را وخیم‌تر کرده است. ۵۰۰ ملک زمانی برای جلوگیری از ایجاد کلونی‌های توزیع مواد مخدر  تخریب شده‌اند، حالا خود بدون پرده همان کارکرد را حفظ کرده‌اند و همزمان به زباله‌دانی نیز تبدیل شده‌اند. در میان هر چند خانه، یک زمین خالی وجود دارد و در همسایگی اهالی، تعدادی درحال استعمال مواد مخدر و اعمال مجرمانه! حتی کارونسرای شیشه‌برها نیز که می‌توانست در محله قطب گردشگری باشد، هموارکننده راه برای دزدیده شدن دینام کولر شده است و کسبه برای درامان بودن کولرها، حفاظ‌های فولادی اطرافشان ایجاد کرده‌اند. 

امانی اضافه کرد: محله‌ای با ۳۲ مسجد و ۱۰ حسینیه که هرکسی بتواند فرار می‌کند، آن‌ها که ماندند؛ یا عرق به محله‌شان دارند یا توان مالی برای اجاره سرپناه بیرون از هرندی ندارند. نبود زمین بازی برای کودکان، وجود حیوانات موذی و کثیف بودن شدید معابر و خیابان‌ها با وجود ناامنی صدردصدی و ورود و خروج ۸۰۰۰ نفری معتادان به هرندی در نظر اهالی نمی‌آید.  ایستگاه اتوبوس و تاکسی ندارند و برای تردد باید به خیابان مولوی یا میدان محمدیه بروند، آن هم اگر بتوانند سالم از محله خارج شده وسالم برگردند!

عضو کمیسیون برنامه و بودجه شورای شهر تهران با بیان اینکه در سایه نبود حضور موثر سایر نهادها برای ساماندهی به این محله ۲۴ هزار نفری، ۱۸۰ NGOفعال هستند، NGOهایی که صحبت‌های غیررسمی اهالی و معتمدان، خبر از کارکردهای مغایر با اهداف اولیه دارد، گفت: به طوریکه ترک این NGOها از محله به عنوان یکی از خواسته‌های مهم آن‌ها در جلسه با عضو شورا مطرح می‌شود. می‌گویند اگر این NGOها کارکرد درستی داشتند چرا در این محله ۴.۵ هکتاری هیچ مشکلی حل نمی‌شود؟ آن هم در شرایطی که ترنور مالی آن‌ها سالانه یک میلیارد تومان است. بچه‌های کار که کنار خیابان مانده‌اند، معتادان که هنوز پابرجا هستند! بعضی‌ها می‌خواهند، هرندی، هرندی بماند!

او اضافه کرد: بعضی دیگر بن‌بست بودن محله را یکی از دلایل مهم شرایط فعلی می‌دانند، زمانی در محله گودهایی وجود داشت که محل تجمع و کلونی معتادان بود، شهرداری تهران این گود را تبدیل به بوستانی محصور کرد. اهالی می‌گویند؛ حالا معتادان از آن گود خارج شده و بیشتر در کوچه‌ها و کنار خیابان پخش شده و حضور دارند. اگر محله از بن‌بست خارج و با عقب‌نشینی چند خانه، خیابان اصلی محله عریض شود، اوضاع بهبود پیدا خواهد کرد. یکی از اهالی همچنین از رها شدن بیمارستانی تحت عنوان اسفستانی می‌گوید که می‌توانست در صورت تجهیز و بهره‌برداری جایگزین بیمارستان فرسوده اشرفی اصفهانی در چهارراه مولوی شود. 

بنا براعلام دفتر این عضو شورای شهر تهران، وی  گفت: حل همه معضل‌های محله هرندی در چارچوب اختیارات شهرداری تهران نیست و باید حاکمیت به مسئله بغرنج این محله ورود پیدا کند. اگر امنیتی نباشد، نظافت، بهبود شرایط بصری محله و ایجاد امکانات برای اهالی کاربردی ندارد و جز در سایه ورود همه جانبه ارکان نظام نمی‌شود برای هرندی، چاره‌ای اندیشید اما در عین حال شهرداری باید وظیفه خود اعم از نظافت و فراهم کردن انواع امکانات را انجام دهد و نمی‌شود با این استدلال که امنیتی وجود ندارد و یا افرادی فضای متفاوتی برای محله ایجاد کرده‌اند، شهرداری در انجام بایدهای کاری خود کوتاهی کند.

انتهای پیام